Strona Główna
Archiwum News
Redakcja
Współpraca
O Stronie
Subskrypcja



J.R.R Tolkien
Zdjęcia Tolkiena
Inspiracje Tolkiena
Śladami Tolkiena
Eseje i felietony
Wywiady
O Książkach
Recenzje
Zapowiedzi wydawnicze
Wiersze
Tłumacze
Tłumaczenie "Hobbita"
Okładki
Wizje Ardy
Dźwięki Ardy
Opera "Leithian"
Galeria
Postacie
Mapy
Valinor
Proroctwa Mandosa
Numenor
Śródziemie
Miejsca
Rasy
Trzy Rasy
Języki
Bronie
Bitwy
Chronologia Krain Zachodu



Wydarzenia Tolkienowskie
FanKlub
FanArt
Wiersze Fanów
Fan Fiction
Hydepark
Horoskopy
Gadżety
Fan Quiz
Komiksy
Hobbit - komiks
Galeria na życzenie



Film-po co
Wersja DVD
Tapety
Download
Trailery
Enya
Obsada
Artykuły prasowe
Reżyser
Ekipa Filmowa
Nowa Zelandia
Wytwórnia
Efekty specjalne
Muzyka Filmowa
Recenzje filmu
Wasze opinie



Kalendarium
Księga gości
Czat
Linki

Związki J.R.R. Tolkiena z Warwick

Związki J.R.R. Tolkiena z Warwick są dobrze udokumentowane, ale raczej mało znane. Jego główny biograf H.Carpenter napisał, że Tolkien uważał Warwick, jego drzewa, wzgórza i zamek za szczególnie piękne miejsce, a jednak niewiele uwagi zwraca się na sposób, w jaki te elementy znalazły odbicie w jego dziełach, zaczynając od poematów epickich dedykowanych miastu po w pełni uformowaną dojrzałą mitologię. Znaczenie Warwick w życiu i pracy Tolkiena jest o wiele rzadziej wspominane niż jego związki z Birmingham czy Oksfordem, pomimo, że jego zamiłowanie do średniowiecznych romansów zarówno w aspekcie własnej uczuciowości oraz jako formy średniowiecznych opowieści, zostały uformowane przez historię średniowiecznego Warwick, jak również przez osobiste wspomnienia związane z miastem. Warwick odgrywa dużą rolę w twórczej wyobraźni Tolkiena przez jego całe życie.


Zamek Warwick na obrazie Canaletto (więcej fotek pod newsem)

Dzieła Tolkiena są pełne nostalgii za minionymi wiekami. Po wywołującym depresję przemysłowym krajobrazie Birmingham z początku XX wieku, gdzie dorastał, gdy w młodym wieku przyjechał do Warwick, miasto zrobiło na nim wielkie wrazenie. Musiało mu się wydawać, jak gdyby znalazł się w innym świecie, podobnie czuł się Frodo, gdy wkroczył do Lorien: "stepped over a bridge of time into a corner of Elder Days, and was now walking in a world that was no more".
Historia i położenie Warwick znalazły głęboki oddźwięk u Tolkiena, szczególnie znaczący w relacji do jego zainteresowań naukowych. Midlle-Earth (Śródziemie) to współczesna pisownia i wymowa słowa świat, jaki był znany i używany w Średniowieczu. Było to Middelerde, middangeard i inne pokrewne wersje słów, które odnoszą się do określenia obszaru pośrodku. Anglo-saksońska historia Warwick również musiała bardzo pociągać człowieka, który stał się wkrótce słynnym studentem języka anglo-saksońskiego. Rozumiał on jego anglo-saksońska nazwę Waerincgwican i nawet potrafił je z łatwością prawidłowo wypowiedzieć.

Anglo-Saksońskie Warwick rozciągało się na skalistym podłożu, tuż przy przeprawie przez rzekę Avon. Zostało ufortyfikowane w 914 roku podczas anglo-saksońskiej ofensywy przeciw Wikingom. Stało się głównym miastem warownym królestwa Mercii. Tolkien sam przyznawał, że stworzone przez niego królestwo Rohanu to odbicie anglo-saksońskiej Anglii, zwłaszcza Mercii. Jeźdźców Rohanu nie obdarowal językiem staro-angielskim, ale anglo-saksońskim dialektem znanym jako staro-mercjański, który był używany w Warwick w okresie przed podbojem Normanów. Najbardziej znanym wkładem Tolkiena do nauki anglo-saksońskiego była analiza Beowulfa. Uważa się, że poemat ten został stworzony dla Króla Mercii, Offa, choć pierwotnym językiem rękopisu był zachodnio-saksoński. Entuzjastyczny stosunek Tolkiena do tego języka pokazuje fragment wczesnego listu profesora, zachowany przez H.Carpentera: "I think I shall have to refuse to speak anything but Old Mercian" (Carpenter, J.R.R. Tolkien: Letters)

Zewnętrzny aspekt anglo-saksońskiego Warwick stał się wzorem dla Edoras, głównego miasta Rohanu. Wczesny Warwick był ufortyfikowany grubą drewnianą palisadą. Jego zabudowa, w tym dwór władcy Earla Thurkilla, jak i mniejsze posiadłości i budynki były pierwotnie zbudowane z drewna. Tak, jak Złoty Dwór królów Rohanu, wielki drewniany dwór Earla Thurkilla mógł być położony na najwyższym wzgórzu, gdzie obecnie stoi miasto i górować nad pofałdowaną zieloną okolicą Warwick. (Tu warto wspomnieć, że anglo-saksoński tytuł ´earl´ (hrabia) oryginalnie brzmi ´eorl´ i oznacza po prostu odważnego mężczyznę lub przywódcę, co wiecej słowo to niewiele zmienionej formie zdołało przetrwać inwazję normandzką.)
Jednak anglo-saksońskie Warwick zostało zmiecione z powierzchni w latach normandzkiego podboju w 1066 roku. I zaczęło rozwijać się zupełnie inne miasto pod władzą feudalnego pana. Anglo-saksońskie fortyfikacje zastąpił kamienny zamek z wieżami i blankami dominujący nad okolicą, bardziej jako demonstracja siły niż jako ochrona dla podbitej ludności. Kamień zastąpił drewno, by odróżnić rządzących od rządzonych, powodując społeczne, językowe i kulturowe zmiany w całej Anglii.

Tolkien ubolewał nad podbojem Normanów, mówiąc, że to była nie tylko wojna w nowoczesnym stylu, ale przede wszystkim katastrofa kulturowa. Powszechnie wiadomo jednak, że podziwiał on kamienny zamek na skale wznoszący się nad rzeką Avon, który stał się pierwowzrorem dla takich miejsc Śródziemia jak Minas Tirith, Amon Hen i Amon Sul. Wszystkie warownie Śródziemia, podobnie jak drewniany Edoras były położone na imponujących skałach, wzgórzach lub szczytach górskich. Nie pominął także piękna kaplicy Beauchamp i jej związku z Richardem Beauchampem Earlem Warwick, jednym z największych rycerzy Średniowiecza - Sir Richard przestrzegał wartości rycerskich wzorując się na średniowiecznych romansach, z których Tolkien czerpał tak wiele inspiracji.
Tutaj warto wyjaśnić, że średniowieczny romas to nieco inny gatunek literacki niż znany obecnie. Chodzi o popularne w wieku XIV i XV opowieści, o kompozycji poematu, pisane w różnych dialektach średniowiecznej Anglii, przekazywane zwykle ustnie przez wędrownych gawędziarzy i minstreli.
Inne średniowieczne budowle, które przetrwały pożar w 1694 roku, który zdewastował Warwick pozwalają przenieść się w tę odległą przeszłość. Również budowle z okresu po podboju, jak np. średniowieczny szpital Warwick, Madison Dieu znalazł odbicie w literaturze Tolkiena jako Dom Uzdrowień w Minas Tirith, gdzie po walce z Wodzem Nazguli trafili Merry Barndybuck, Eowyna i Faramir.

Tolkien wykorzystał dwa historyczne okresy Warwick, anglo-saksoński i post-normandzki jako źródło do wykreowania dwóch najlepiej opisanych królestw Śródziemia - Rohanu i Gondoru. W książce były sąsiadami i sojusznikami, natomiast ich socjalna, kulturowa i polityczna sytuacja była różna. We "Władcy Pierścieni" Tolkien geograficznie zlokalizował obok siebie, krainy, które w rzeczywistości dzieliła różnica epok w dziejach. Społecznie i kulturowo Rohan był anglosaski, podczas gdy Gondor normandzki i francuski. Theoden, król Rohanu odzyskuje szlachetność w późnym wieku, natomiast Denethor niczym uzurpatorzy Karolingowie wobec francuskich Merowingów, w arogancki sposób uchyla się od uznania władzy prawowitego spadkobiercy - Aragorna. Choć jednak skala zmian w przełożeniu na okresy historyczne jest duża, zarówno Minas Tirith jak i Edoras powielają geografię Warwick.

Związki Warwick z życiem Tolkiena są zasadniczo dwojakiego rodzaju i splatają się w średniowiecznych angielskich romansach, które były tematem większości jego akademickich prac. Jego ślub z Edith Bratt w kościele Św. Marii Niepokalanej (St Mary´s Immaculate Church) na West Street w Warwick w 1916 roku był momentem kulminacyjnym okresu życia Tolkiena, który jest uderzająco podobny do losów bohaterów tych romansów. Był sierotą, który stracił najpierw ojca, a potem matkę, ale miał troskliwego opiekuna, pragnącego zapewnić mu lepszą przyszłość. Zakochał się w dziewczynie, która także znajdowała się pod opieką ojca Francisa. Ze względu na szacunek dla niego, Tolkien i Edith zmuszeni byli rozstać się i nie utrzymywać ze sobą kontaktu przez długie lata. I właśnie w Warwick połączyli się ze sobą, radośnie kończąc ten smutny etap życia.

J.R.R Tolkien cierpiał bardzo z powodu zakazu. Podobne okoliczności były częścią wzajemnym relacji pomiędzy Strażnikiem Aragornem i Arweną, elfią księżniczką z Rivendell we "Władcy Pierścieni". Ich ślub został zakazany przez ojca Arweny, Elronda, pół-elfa, dopóki Aragorn nie odzyska tronu Gondoru i Arnoru, swojego dziedzictwa. Aragorn nie podważał woli Elronda, przybranego ojca, podobnie jak Ronald Tolkien był posłuszny ojcu Francisowi.

Motyw oddzielonych kochanków pojawia się bardzo często w średniowiecznej literaturze angielskiej, w której wywłaszczony i osierocony młody książę, wychowywany przez przybranych opiekunów musi przeżyć wiele przygód zanim upomni się o swoje dziedzictwo i zdobędzie rękę ukochanej. W "King Horn" młody rycerz udaje się z południa Anglii do Irlandii i z powrotem, zanim zdobędzie Rymenhildę. Bevis z Hampton musi odzyskać swoje ziemie (Southampton i wyspę Wight) zanim połączy się z Josian, swoją armeńską księżniczką. Duńczyk Havelok podróżuje z Grimsby i z powrotem, jednocząc królestwa Anglii i Danii, zanim dotrze do ukochanej Goldboru, dziedziczki tronu Anglii. Motyw zdobywania kobiety i ziemi odzwierciedla wiarę występującą w średniowiecznych mitach, że król jest poślubiony swej ziemi tak jak swojej żonie.

Znany średniowieczny romans "Guy of Warwick" jest innego rodzaju źródłem inspiracji w twórczości Tolkiena, który odbiega od poprzedniego schematu. Młody Guy zakochuje się w córce swojego pana, Earla Warwick. Ale Guy jest synem poddanego Earl´a i dlatego ma niższą pozycję społeczną niż ukochana. Analogiczna sytuacja występuje we "Władcy Pierścieni" w historii miłości Faramira i Eowyny. Faramir był drugim synem poddanego, namiestnika Gondoru, a Eowyna była księżniczką Rohanu, bezpośrednio spokrewniona z rodem królewskim. Motyw ten pojawia się też w historii Berena i Luthien w "Silmarillionie", gdzie Beren, człowiek śmiertelny, ma o wiele niższą status niż księżniczka Luthien pochodząca z Elfów Wysokiego Rodu.

Co znamienne, wszystkie średniowieczne romanse należą do gatunku literackiego tzw. The Matter England, w których fikcyjni i legendarni bohaterowie są przeniesieni w rzeczywiste geograficznie miejsca. Wszyscy w/w średniowieczni bohaterowie jak i inni w tradycji romansów wywodzą się z określonych miejsc - południowej Anglii, Southampton, Grimsby, Warwick. Zatem umieszczenie Warwick w opowieściach Tolkiena należy do tej właśnie tradycji The Matter of England. Tolkien deklarował, że pragnie napisać mitologię Anglii, a inspiracja, jakiej dostarczyło Warwick była w całości utrzymana w tradycji, jaką poznał w trakcie swojej pracy naukowej nad tekstami takim jak np. Sir Orfeo.

Nie jest niespodzianką, że pogrążanego w rozpaczy Tolkiena długą separacją z Edith dotknęło piękno Warwick. I stało się miejscem, gdzie ich miłość przezwyciężyła wszystkie trudności z przeszłości. Stało sie także inspiracją do jego przyszłej twórczości. Po ślubie Edith jeszcze przez jakiś czas mieszkała w Warwick, gdy Tolkien przebywał na służbie wojskowej, by być bliżej męża. W jednym z listów do żony z tego okresu Tolkien napisał poemat inspirowany tym miastem. Zawiera on to, co stało się najbardziej charakterystycznym tematem jego twórczości. Pisał o więdnącym mieście na niewielkim wzgórzu, wybudowanym prze elfy w pobliżu rzeki w cieniu wysokich drzew. Poemat nosi tytuł "Kortirion among the Trees" (Kortirion wśród drzew). Jego syn Christopher Tolkien opublikował później ten poemat w pierwszej części "Księgi Zaginionych Opowieści".

Jak wynika z powyższego znaczenie Warwick w życiu i twórczości Tolkiena jest bardzo duże. Jednak niewiele się o tych związkach obecnie mówi. W przeszłości, w latach sześćdziesiątych mieszkańcy miasta bardziej je podkreślali. H. Carpenter napisał w swojej biografii Tolkiena, że w tym czasie studenci Uniwersytetu Warwick przemianowali Ring Road biegnącą wokół miasteczka studenckiego na "Tolkien Road".

Galeria Warwick

Malowniczo położony Warwick Castle nad rzeka Avon








St Mary's Church, gdzie Ronald i Edith wzięli ślub


St Mary´s Church - widok z Warwick Castle






Wnętrze Beauchamp Chapel



Kilka fotek z Medieval Festival w Warwick











źródło: oprac. na podst. "Elves on the Avon" Lynn Forest-Hill i innych materiałów o Warwick

Link do naszego newsa: TUTAJ


Jeżeli podoba Ci się ta strona i jesteś prawdziwym fanem Tolkiena, to oznaka, że powinieneś na nas zagłosować :).



Allarte.pl

TheHobbitFilm.com

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się wykorzystania powyższych materiałów tekstowych oraz zdjęć bez zgody właścicieli.
Copyright © by Ada Myzik
Hosted by Cyberdusk.pl