Strona Główna
Archiwum News
Redakcja
Współpraca
O Stronie
Subskrypcja



J.R.R Tolkien
Zdjęcia Tolkiena
Inspiracje Tolkiena
Śladami Tolkiena
Eseje i felietony
Wywiady
O Książkach
Recenzje
Zapowiedzi wydawnicze
Wiersze
Tłumacze
Tłumaczenie "Hobbita"
Okładki
Wizje Ardy
Dźwięki Ardy
Opera "Leithian"
Galeria
Postacie
Mapy
Valinor
Proroctwa Mandosa
Numenor
Śródziemie
Miejsca
Rasy
Trzy Rasy
Języki
Bronie
Bitwy
Chronologia Krain Zachodu



Wydarzenia Tolkienowskie
FanKlub
FanArt
Wiersze Fanów
Fan Fiction
Hydepark
Horoskopy
Gadżety
Fan Quiz
Komiksy
Hobbit - komiks
Galeria na życzenie



Film-po co
Wersja DVD
Tapety
Download
Trailery
Enya
Obsada
Artykuły prasowe
Reżyser
Ekipa Filmowa
Nowa Zelandia
Wytwórnia
Efekty specjalne
Muzyka Filmowa
Recenzje filmu
Wasze opinie



Kalendarium
Księga gości
Czat
Linki

GEOGRAFIA NUMENORU



 Wyspa Numenor została przygotowana jako dom dla tych Edainów, którzy nie poddali się Morgothowi i przeżyli wojnę w Beleriandzie. Wyspę tę wznieśli Valarowie. Osse wydźwigną ją z głębin Wielkiej Wody, Aule ukształtował, Yavanna wzbogaciła, a Eldarowie przenieśli tam wiele kwiatów i źródeł z Tol Eressei. Dlatego też Elenna (Numenor) zwany jest, Andorem - Krain? Daru. Mieszkańcy tego kraju, Dunedainowie, nie zostali pozbawieni Daru Iluvatara - śmierci. Żyli jednak trzykrotnie dłużej od normalnych ludzi.

Numenor przypominał zarysem pięcioramienną gwiazdę. Cały kraj miał więcej niż 500mil (805km) długości i około 300mil (428km) szerokości. Część centralna miała średnicę około 250mil. Od tejże części odchodziło pięć półwyspów, stanowiących oddzielne krainy:
-Andustar (Ziemie Zachodnie)
-Forostar (Ziermie Północne)
-Orrostar (Ziemie Wschodnie)
-Hyarrostar (Ziemie Południowo-Wschodnie)
-Hyarnustar (Ziemie Południowo-Zachodnie) oraz:
-Mittalmar (Ziemie Wewnętrzne), w którego skład wchodził:
-Arandor (Ziemia Królewska).

Dwoma głównymi rzekami Elenny były: Nunduine i Siril. Obie one brały swój początek przy Meneltarmie, górze mieszczącej się w samym centrum kraju. Powierzchnia Elenny lekko pochylała się ku południu i wschodowi. Jej brzegi prócz płudniowych, w całości niemal miały wiele stromych klifów.
Numenor miał trzy naturalne zatoki:
-Romenna (Zatoka Wschodnia)
-Eldanna (największa zatoka na zachodzie)
-Andunie (zatoka na północnym zachodzie)

Mittalmar
 Region ten był położony znacznie wyżej niż półwyspy. Rozciągały się tam łąki, wznosiły pagórki, jednak drzew rosło niewiele. W środku wyspy wypiętrzała się samotna góra zwana Meneltarmą (Kolumną Niebios). Było to miejsce, w którym Numenorejczycy oddawali cześć Eru Iluvatarowi. Wierzchołek Meneltarmy, był miejscem płaskim. Nie było tam żadnej budowli, ołtarza, czy kopca. Było to jedyne miejsce świątynne aż do dni Saurona. Szczyt pozostawałby niedostępny, gdyby nie droga, która brała swój poczatek u stóp góry od południa i biegła spiralą tuż pod sam szczyt. U stóp Meneltarmy wybudowano stolicę Numenoru - Armenelos (Miesto Królów). Mittalmar był najludniejszym regionem na całej wyspie.
 Stoki góry przechodziły łagodnie w równiny. Meneltarma wysyłała pięć długich grzbietów w różne strony świata niczym korzenie. Zwane były one Tarmasundar (Korzenie Filaru). Pomiędzy południowo-zachodnią drogą prowadzącą na szczyt a południowo-wschodnią odnogą leżała płytka dolina zwana Noirinan (Dolina Grobów). Wykuto tam w skale groby królów i królowych Elenny.
 Mittalmar uchodził głównie jednak za krainę pasterską. W Emerie mieściła się główna siedziba Pasterzy.

Forostar
 Kraina ta była najmniej urodziwą ze wszystkich. Była kamienista i pagórkowata. Nieliczne drzewa wyrastały na zachodnich stokach wzgórz. Częste były też podmokłe wrzosowiska, gdzie spotkać można było jodły i modrzewie. Ku Północnemu Przylądkowi krajoraz zmieniał się w skaliste góry, gdzie wysoki szczyt wyrastał pionową ścianą z morza. Tu miało swoje gniazda wiele orłów. W tej okolicy piąty król Numenoru, Tar-Meneldur Elentirmo, wybudował wieżę, by móc oglądać ruch gwiazd.
 W górach i pagórkach Forostaru Edainowie zakładali kopalnie i kamieniołomy.

Orrostar
Orrostar był krainą chłodniejszą. Jednak przez północno-wschodnie góry zimne wiatry nie miały aż tak wielkiego wpływu na klimat. W okolicach Arandoru uprawiano zboże.

Hyarrostar
 Hyarrostar był południowo-wschodnią krainą Numenoru. Rosło tu wiele gatunków drzew, m.in. laurinque, cenione głównie przez piękne kwiaty. Nazwę to drzewo otrzymało głównie z powodu kiści żółtych kwiatów. Za czasów Tar-Aldariona (Anariona) rozpoczęto w Hyarrostarze zalesianie terenu, by zyskać drewno na budowę statków.
 Większość ludzi tu mieszkających osiedlała się na południowyn-zachodzie w okolicach największego miasta - Nindamos. Był to głównie lud rybacki.

Hyarnustar
 Kraina ta na południowym zachodzie była górzysta. Z tego powodu kraj ten był mało zaludniony. Główne miasto regionu było zwane Nindamos. Leżało ono przy ujściu największej rzeki Numenoru - Siril. Brała ona początek w Dolinie Norinan (Dolina Grobów przy Meneltarmie) i płynęła leniwym nurtem na południe przez Mittalmar. Przy ujściu tworzyła deltę. Wokół Siril tworzyły się białe plaże, jakich próżno byłoby szukać w całym Numenorze.
 Na południowym wschodzie Hyarnustaru osiedlali się głównie rybacy.

Andustar
 Kraina Andustar leży w zachodniej części Numenoru. na północy jest to kraj kamienisty. Występują tam góry, które porastają wysokie lasy jodłowe. W rejonie Andustaru ukształtowały się trzy zatoki. Położona najdalej na północy zatoka zwana była Andunie, tam bowiem mieściła isę wielka przystań Andunie (Zachodu Słońca) z miastem tuż nad zatoką i innymi osiedlami rozłożonymi na stromych stokach powyżej. Większość południowych okolic Andustaru była urodzajna, które porastały gdzieniegdzie lasy.
 Pomiędzy wyniosłościami Andustaaru i Hyarnustaru leżała ogromna zatoka zwana Eldanna, gdyż otwierała się wprosta Na Eresseę, a krainy wokół osłonięte były od północy i otwarte na zachodnie morza, skąd wiatr przynosił ciepłe powietrze i liczne deszcze. Po środku zatoki rozłożył się najpiękniejszy port Numenoru - Eldalonde Zielony. To do tego portu zawijały w dawniejszych czasach białe statki Eldarów z Eressei.
Nad zatoką i dalej w głąb lądu bujnie rozrastały się wiecznie zielone i pięknie pachnące drzewa sprowadzone z Zachodu. Kwiaty, liście i kora tych drzew roztaczały słodki zapach po całej krainie, dlatego nazwaną ją tek że Nisimaldar (Wonne Drzewa).
 Główną rzeką Andustaru była Nunduine. Wpadała ona do morzaw Eldalonde. Po drodze jednak tworzyła niewielkie jezioro, zwane Nisinen. Wzięło ono nazwę od porastających jego brzegi słodko pachnących kwiatów i krzewów.


Jeżeli podoba Ci się ta strona i jesteś prawdziwym fanem Tolkiena, to oznaka, że powinieneś na nas zagłosować :).



Allarte.pl

TheHobbitFilm.com

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się wykorzystania powyższych materiałów tekstowych oraz zdjęć bez zgody właścicieli.
Copyright © by Ada Myzik
Hosted by Cyberdusk.pl