Strona Główna
Archiwum News
Redakcja
Współpraca
O Stronie
Subskrypcja



J.R.R Tolkien
Zdjęcia Tolkiena
Inspiracje Tolkiena
Śladami Tolkiena
Eseje i felietony
Wywiady
O Książkach
Recenzje
Zapowiedzi wydawnicze
Wiersze
Tłumacze
Tłumaczenie "Hobbita"
Okładki
Wizje Ardy
Dźwięki Ardy
Opera "Leithian"
Galeria
Postacie
Mapy
Valinor
Proroctwa Mandosa
Numenor
Śródziemie
Miejsca
Rasy
Trzy Rasy
Języki
Bronie
Bitwy
Chronologia Krain Zachodu



Wydarzenia Tolkienowskie
FanKlub
FanArt
Wiersze Fanów
Fan Fiction
Hydepark
Horoskopy
Gadżety
Fan Quiz
Komiksy
Hobbit - komiks
Galeria na życzenie



Film-po co
Wersja DVD
Tapety
Download
Trailery
Enya
Obsada
Artykuły prasowe
Reżyser
Ekipa Filmowa
Nowa Zelandia
Wytwórnia
Efekty specjalne
Muzyka Filmowa
Recenzje filmu
Wasze opinie



Kalendarium
Księga gości
Czat
Linki





Po Piątej Bitwie w Beleriandzie pozostały już tylko trzy królestwa elfów: Nargothrond, Menegroth i Gondolin. Wszystkie były teraz szczególnie narażone na ataki Morgotha i wkrótce miały zostać unicestwione, choć nie zawsze przyczyną ich upadku był Melkor. Żadna z elfich siedzib nie poddała się bez walki. Choć były to bitwy o mniejszym zasięgu niż Bitwy o Beleriand i obejmowały niewielki obszar, to bohaterstwo obrońców były równie wielkie jak w przypadku poprzednich wojen.


Po Bitwie Nieprzeliczonych Łez w Beleriandzie zostały duże grupy orków, które nękały elfy ciągłymi atakami i nikt nie mógł czuć się bezpieczny. W Nargothrondzie królem był Orodreth. W 487 roku przybył tam Turin, który jako zwolennik zbrojnego oporu przekonał króla i wojowników by otwarcie walczyć z orkami. Żeby łatwiej było się wyprawiać całymi oddziałami, wybudowano kamienny most, który prowadził wprost do bram królestwa. Oddzialy z Nargothrondu kilkakrotnie pokonały gromady orków grasujacych w okolicy.Te wyprawy zwróciły uwagę Morgotha, który dotychczas nie wiedział, gdzie dokładnie znajduje się królestwo Nargothrondu. Ulmo przekazał mieszkańcom królestwa ostrzeżenie nakazujących zniszczyć most. Jednak Turin nie chciał o tym słyszeć a Orodreth uległ mu, choć był zaniepokojony przestrogą Valara. Gdy zginął władca Brethilu Hardir, a ludzie z Brethilu wycofali się w głąb puszczy, gdzie byli mniej narażeni na ataki orków, Morgothowi nic już nie stało na drodze do Nargothrondu.

Bitwa pod Tumhalad

W 496 roku Pierwszej Ery Melkor wysłał przeciwko królestwu Nargothrondu dużą armię od dawna przygotowywaną do tego zadania. Najpierw przyleciał smok Glaurung, który splugawił źródła Narogu, spalił Talath Dirnen- równinę między Narogiem i Teiglinem. Za radą Turina podjęto niezbyt rozsądną decyzję, aby wojsko z Nargothrondu wyszło na zewnątrz i stanęło do otwartej walki z hordami Morgotha. Widok walecznego Turina, który stanął u boku króla, dodawał wojownikom pewności i otuchy. Okazało się jednak, że armia Morgotha jest o wiele potężniejsza niż przewidywano i że w bezpośrednim starciu nie mają szans na zwycięstwo ani obronę. Grozę wzbudzał zwłaszcza olbrzymi Glaurung. Nikt oprócz Turina osłoniętego maską krasnoludzką nie potrafił stawić czoła smokowi. Pod naporem wrogiej armii elfowie cofali się aż na pola Tumhalad, gdzie zostali otoczeni. Wobec znaczącej przewagi wrogów ponieśli druzgoczącą kleskę, pomimo próby oporu. Tego dnia zginęli wszyscy najlepsi wojownicy Nargothrondu. Ich los podzielił także król Orodreth. Gwindor został ciężko ranny, od śmierci uratował go Turin.

Turin widząc rozmiar klęski pośpieszył do Nargothrondu, żeby ostrzec pozostałe w nim elfy i uratować swoją ukochaną księżniczkę Finduilas. Jednak orkowie i smok zjawili się tam przed nim. Zaskoczyli straże Nargothrondu, zanim w grodzie dowiedziano się o klęsce. Most okazał się zgubą, był zbyt wielki, by go zburzyć w pośpiechu. Posłużył natomiast najeźdźcom, którzy bez trudu dostali się do bezbronnego teraz królestwa. Glaurung całą siłą ognia uderzył w Drzwi Felagunda i wtargnął do środka. Za nim pospieszyli orkowie. Gdy nadjechał Turin, gród był już niemal całkowicie zniszczony. Zabito obrońców, kobiety i dziewczęta schwytano i miały być uprowadzone do Angbandu jako niewolnice. Zbite w gromadę stały związane na tarasie przed wejściem. Turin, gdy to zobaczył wtargnął na most i mieczem torował sobie drogę wśród orków. Chciał dostać się do Findulais, stojącej w grupie pojmanych, ale na jego drodze stanął Glaurung, który poraził go wzrokiem i sparaliżował. Turin słyszał obelgi smoka i widział jak wszystkich pędzono do Angbandu, ale nie mógł uczynić żadnego ruchu. Taki był koniec potężnego królestwa Nargothrond.

Glaurung został w ruinach grodu. Urządził sobie legowisko na zgromadzonych w mieście bogactwach i spędził tam pięć lat, zanim wyruszył do Brethilu. Potem w jaskiniach zamieszkał krasnolud Mim.

Turin odnalazł grób ukochanej Finduilas, która do samego końca wierzyła, że ją odnajdzie. Zginęła przeszyta oszczepem, gdy ludzie z Brethilu w nadziei na uwolnienie jeńców urządzili zasadzkę na Przeprawie na Teiglinie. Elfy z Nargothrondu, które przetrwały pogrom znalazły schronienie w Doriath - królestwie Thingola.


Jeżeli podoba Ci się ta strona i jesteś prawdziwym fanem Tolkiena, to oznaka, że powinieneś na nas zagłosować :).



Allarte.pl

TheHobbitFilm.com

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania się wykorzystania powyższych materiałów tekstowych oraz zdjęć bez zgody właścicieli.
Copyright © by Ada Myzik
Hosted by Cyberdusk.pl